Gel Ey Ashabı Matem İlahi Sözü
Akıt gözden sirişk-i hûnu feryâd eyle ey Hilmî,
Bugün aşr-ı muharrem mâtem-i Âl-i Abâ’dır bu.
Akıt gözden sirişk-i hûnu feryâd eyle ey Hilmî,
Bugün aşr-ı muharrem mâtem-i Âl-i Abâ’dır bu.
Gel ey ashâb-ı mâtem zâre kim yevm-i belâdır bu,
Figân eyyâmıdır rûz-i Şehîd-i Kerbelâ’dır bu.
Ciğergâh-ı musâbe dâğ-ı firkat bas yakup sînen,
Kebâb et cismini bezm-i gamm-ı Ehl-i Kisâ’dır bu.
Demâdem yâd edip ahvâl-i nûr-i çeşm-i Zehrâ’yı,
Yezîd’e la’net etmek mü’mine farz-ı Hudâ’dır bu.
Enîn ü âh ile ey dil tezelzül eyle gerdûnu,
Ki bunca cevr ü mihnet Şâh Huseyn’e ne revâdır bu.
Şefâ’athâh-ı mahşer olmuş iken ehl-i ısyâna,
Ne ısyân etdi ol şâha Yezîd-i pür-cefâdır bu.
Nice kân etmesin ehl-i semâ dâmânını çarhın,
Bugün hâke düşen guşvâre-i arş-ı a’lâdır bu.
Çözülmüş sünbül-i geysûleri bâd-ı mesâible,
Gubâr-âlûde olmuş mehcebîn-i “hel etâ”dır bu.
Boyanmış gül gibi şâhın cemal-i pâki al kâna,
O gerden kim şikeste bûsegâh-ı enbiyâdır bu.
Görüb bî-ser ü ten “Şehzâde”yi çün Hazret-i Zeyneb,
Gelir feryâda ol dem vâh Hüseyn-i Müctebâ’dır bu.
O nâzik cisme mehd olmuş iken âgûş-i Peygamber,
Yatur hâk üzre uryân nakd-i pâk-i Mustafâ’dır bu.
Füyûz-i şer için Hak râhına kurbân eden cânın,
Sürûr-i sîne-i pâk-i Aliyye’l Mürtezâ’dır bu.
Akıt gözden sirişk-i hûnu feryâd eyle ey Hilmî,
Bugün aşr-ı muharrem mâtem-i Âl-i Abâ’dır bu.