Eylerem Şikayet İlahi Sözü
Agısnî yâ İlâhî ol habîbin hürmetine,
Garîb-i derd-mendim it beni setr-i himâyet.
Agısnî yâ İlâhî ol habîbin hürmetine,
Garîb-i derd-mendim it beni setr-i himâyet.
Hudâvendâ saña kavmimden eylerem şikâyet,
Mu’în-i âcizânsın kıl baña avn ü inayet.
Buyurdın çün Resûline ki eyle kavmine pend,
Bize lâzım olan itmek bu emre hoş ri’âyet.
Rızâ-yi pâkin içün itdim anlara nasihat,
Didim itmeyesiz mebgûzedir dünyâ be-gâyet.
Tutalım emrini Hakkın menâhîden kaçalım,
Seçelim Hakkı bâtıldan olub ehl-i dirayet.
Çıkardık mevti hatırdan ki havf- Hakkı unutduk,
İşimiz dâ’imâ gaflet hatâ isyan gavâyet.
Sivâ kirini yuyalım gönüller bula safvet,
Gönül pası olubdur mü’mine büyük cinayet.
Ben isterem ki anlar bulalar dâreynde izzet,
Baña anlar didiler ki gele zillet hazâyet.
Ben anları sıyânet eylerem yetdikce vüs’im,
Beni anlar helak içün idiserler rimâyet.
Saña ben anları da’vet iderem ki baña ol,
İderler kibr ‘adavet buğz u inkâr bî-nihâyet.
Ben îsâr eylerem anlara vaktimi seninçün,
İderler benden anlar cîfe dünyâyı vikâyet.
Tetebbu eyleyüb dâ’im ben anlara kütübden,
Uyansınlar deyü nakl eylerem dürlü hikâyet.
Eğer başlarına zulmet gelürse yâr olurlar,
Necat buldukça bağlarlar ayağıma sinâyet.
Ne derd-i ‘ışk ne hüzn-i âhiret var ekserinde,
Münafıklar gibi bâtınları şerr-i nifâyet.
İderler birbirine ol husûmet gâ’ib-âne,
Yüze geldikde eylerler beşâşet hem vilâyet.
Bulunmaz dîn içün gayret çeken işbu zemânda,
Hezârân bulınur dünyâ içün iden cinayet.
Agısnî yâ İlâhî ol habîbin hürmetine,
Garîb-i derd-mendim it beni setr-i himâyet.
Yâ it anları ıslâh yâ beni lutfınla kurtar,
Sırât-ı müstakime eyle irşâd u hidâyet.
Dem-â-dem cezbe gönlümde temevvüc eylesün kim,
Hem itsün dem-be-dem ‘ışk ateşi kalbe sirayet.
Semâ-ı dilde tevfîkınla şems-i ma’rifet toğsun,
Şu’â’-ı ten zemininde inüb itsün devâyet.
Bu Kuddûsî kulundan kimse yok alçak Rahîmâ,
Aña deryâ-yı rahmetden ider katre kifayet.