Ey Mualla Zatı Pakin İlahi Sözleri

Ey Mualla Zatı Pakin İlahi Sözü

Rûz-i ferdâ kıla düzehden himâye hazreti,
Dest-i i’tâ ola her dem sâkî-i havz-ı şebem.
Rûz-i ferdâ kıla düzehden himâye hazreti,
Dest-i i’tâ ola her dem sâkî-i havz-ı şebem.

Ey mu’allâ zât-ı pâkin menba’-ı feyz-i hikem,
Oldu hakkâ âfitâb-ı evc-i lâhût-i kıdem.
Mâh-âsâ nûr-bahş oldu dü kevne tal’ati,
Halk peydâ oldu nûru fâtih-i kenz-i ‘adem.

Kim didi lâ olmasa ol âlem olurdu adem,
Feyz-i ma’nâ sürdü a’yânı çıkardı san hadem.
Tâ süreyyâ hem serâya irdi nûr-ı rahmeti,
Mevc-i deryâ her yana cevher-nisâr oldu kerem.

Sırr-ı ahfâ zâhir oldu cevher-i kenz-i hikem,
Dürr-i yektâ lü’lü’-i lâlâ yemm-i zât-ı ızâm.
Nûr-ı esnâ zât-ı akdem cârî oldu hikmeti,
Ol mezâyâ nâmın itdi ‘akl-ı evvel hem kalem.

Oldu ma’nâ feyz-yâb-ı reşha-i nûn ve’l-kalem,
Bâ-tekâzâ anın içün urdu levh üzre rakam.
Feyzi pes akdı irişe öyle nehr-i himmeti,
Halkı ihyâ kıldı ebr-i feyz-bârı dem-be-dem.

Ya’nî a’lâ maddemiz olup o nûr-ı muhterem,
Gizli peydâ ol-durur pes nûr-ı zât-ı pür-hikem.
Sırr-ı esrâ kıldı inşâ nûr-ı kevni neş’eti,
Mihr-i ihdâ oldu zerrâtı nücûm-ı dîn hem.

Nûr ile tâ oldular hem necm-i âfâk-ı zulem,
Basdı ol pâ oldu nâ-peydâ şeb-i zulm ü sitem.
Kadri ile şirki ref’ itdi ziyâ-yı vahdeti,
Nûr-ı ezkâ oldu tevhîd ile lâmi’ der-ümem.

Şâh-ı yektâ oldu tefrîd ile mânend-i alem,
Gör serâpâ âlemi doldurdu eltâf u ni’am.
Şâh-ı yektâ cevher-i ferd oldu zât-ı izzeti,
Bahr-ı tende câmi’-i ahlâk u evsâf-ı kerem.

Derk idüp tâ künh-i zâtın anlamaz akl-ı etemm,
Hakkıyla yâ nice vasf itsin anı nu’ûtuyla fem.
Cân vir ana ki ciğerler yakdı anın firkati,
Vasl-ı ferdâ fikr kıldı dil-güdâz-ı sûz-i gam.

Bâbına tâ gelmişem pür-cürm ü ısyân u nedem,
Afv-ı i’tâ eşk-i çeşmim kılmaya âlûde-dem.
Bâ-‘atâ y3a umarım şâfi ola şâfi’yyeti,
Bâ-hatâ yâ irdi taksîrât-ı nefs ile sedem.

Ey rahîmâ kıl şefâ’at emrine lutf u himem,
V’ey nasîrâ dest-gîr ol kanda sürçerse kadem.
Rûz-i ferdâ kıla düzehden himâye hazreti,
Dest-i i’tâ ola her dem sâkî-i havz-ı şebem.

Dil-nevâzâ geldi Abdullah bâ-hüzn ü elem,
Eyle iğnâ yâ cemîle’l-‘afvi bâ-hulk-ı şiyem.
Çâre-sâzâ bendene rahm eyle artdı zilleti,
Seyl-i gam tâ kıldı peydâ ebr-i gam-bâr-ı tühem.