Gönülde Haktan Gayrı Bulundurmaz Dervişler İlahi Sözü
Hakk’ı kendilerinden,
Ayrı görmez dervişler.
Hakk’ı kendilerinden,
Ayrı görmez dervişler.
Gönülde Hakk’tan gayrı,
Bulundurmaz dervişler,
Mâsiva sevgisini,
Barındırmaz dervişler.
Mahbubun sevgisini,
Kalbe yerleştirirler,
Gönüllerin sivâ’yla,
Bulandırmaz dervişler.
Tezkiyeyi nefisle,
Tasfiyeyi kalp ile,
Dâhî lâin şeytân’ı,
Gönle koymaz dervişler.
Bu dünyâyı boşayıp,
Tevekkülle yaşayıp,
Fakirlik korkusuyla,
Biriktirmez dervişler.
Bedenleri burada,
Gönülleri ukbâda,
Dünyânın külhanında,
Karar kılmaz dervişler.
Birkaç günlük dünyâda,
Hoş olsa da ne fayda,
Hakk’a vuslat bulmadan,
Rahat olmaz dervişler.
Yola tez alışırlar,
Kervana karışırlar,
Himmet’i gayret ile,
Yolda kalmaz dervişler.
Sanma ki yoldan bıkar,
Hakk’ın nûruyla bakar,
Gönül gözlerin açıp,
Gâfil olmaz dervişler.
Şeyhten hisseyi alıp,
Ledün gölüne dalıp,
Hikmet ehlinden olup,
Câhil kalmaz dervişler.
Zikrede ede gezip,
Hikmet-i Hakk ‘ı sezip,
Bahr-ı mânada yüzüp,
Zulmet görmez dervişler.
Eyleyip Zât’a sücud,
Edip ifnây’ı vücud,
Bilip kendin lâ mevcud,
Şirke girmez dervişler.
Varıp fenâ mülküne,
Girip Dostun kürküne,
Hakk’ı kendilerinden,
Ayrı görmez dervişler.
Yunûsî aşkın mührü,
Vurulursa gönlüne,
Can pahasına koru,
Mührü silmez dervişler.