Zuhuru Kainatın Madenisin İlahi Sözü
Zuhûr-u kâinâtın ma’denîsin yâ Rasûlallah,
Rumûz-u Künt-ü kenz’in mahzenîsin yâ Rasûlallah.
Zuhûr-u kâinâtın ma’denîsin yâ Rasûlallah,
Rumûz-u Künt-ü kenz’in mahzenîsin yâ Rasûlallah.
Beşer denen bu âlemde senin sûretle şahsındır,
Hakîkatta hüviyette değilsin yâ Rasûlallah,
Vücûdun cümle mevcûdâtı nice câmi olduysa,
Dahî ilmin muhît oldu kamûsun yâ Rasûlallah.
Dehânın menba-i esrâr ilm-i men ledünnîdir,
Hakâyık ilminin sen mahremîsin yâ Rasûlallah,
Ne kim geldi cihâna hem dahî her kim geliserdir,
İçinde cümlenin ser-askerîsin yâ Rasûlallah.
Cihân bağında insan bir şecerdir gayriler yaprak,
Nebîler meyvedir, sen zübdesisin yâ Rasûlallah,
Şefâat kılmasan varlık Niyâzî’yi yoğ ederdi,
Vücûdu zahmının sen merhemîsin yâ Rasûlallah.