Ey Gönül Senden Şikayet Eylerem İlahi Sözü
Sâye-i pîrimde hergiz sana minnet eylemem,
Salihem sıdk ile girmişem der-i ulyâya ben.
Sâye-i pîrimde hergiz sana minnet eylemem,
Salihem sıdk ile girmişem der-i ulyâya ben.
Ey gönül senden şikâyet eylerem Mevlâ’ya ben,
Düşeli çengâline düştüm aceb gavgâya ben.
Geçti bunca mâh u sâl bir an beni şâd etmedin,
Bir hayâl-i sihr ile düştüm yalan da’vâya ben.
Görmedim lutfunu bir gün çekdiğim kahr-ı celâl,
Yoksa mahrûm-ı ebed mi olmuşam me’vâya ben.
Âh u zarım âheni deldi sana kâr etmedi,
Şerha şerha cismimi deldin çü döndüm nâye ben.
Açmadın bir gün cemâlinden bana bir kutlu bâb,
Bilmezem ki yoksa ümmî olmuşam süflâya ben.
Çokları arz-ı cemâlinle müşerref eyledin,
Lâ da kaldım düşmedim mi mazhar-ı illâya ben.
Bu kadar elvan suret hep senin nakşın-durur,
Hayret-ender-hayret içre düşmüşem hülyaya ben.
Bir mey ile cümle mest ettin bu âlem halkını,
Bilmezem ki ne için geldim aceb dünyâya ben.
Akl-ı cüz etmez ihata akl-ı küll sensin gönül,
Kîl ü kâl ile bu ömrüm cümle verdim zâya ben.
Her ne var hadîs kamusu hep furûâtın-durur,
Benliğim cümle senindir düşmüşem bir saye ben.
Vuslatıma berzah oldun arada nedir garaz,
Pîr-i Sâmî Hazretine giderem şekvaya ben.
Sâye-i pîrimde hergiz sana minnet eylemem,
Salihem sıdk ile girmişem der-i ulyâya ben.